SV OLYMPIA 3: DE TREIN DENDERT DOOR

23 maart 2014 18:15


Vandaag ging de reis naar Almere. Altijd een gezellig ritje in de bierbus, met onze vaste chauffeur Peter. Voordat we bij Waterwijk aankwamen, onze tegenstander van vandaag, zagen we een groep mensen druk aan het werk bij een goederentrein. Nieuwsgierig als wij zijn reden we wat dichterbij om alles eens goed te kunnen zien. We zagen mensen in prachtige zwarte uniformen, met een soort “aanvoerdersbanden” om met daarop de letters PVV. Nog nieuwsgieriger draaiden we het raampje open om te vragen wat de heren aan het doen waren. Geestdriftig vertelde één van de mannen in uniform, met strak blond achterover gekamd haar: “We zijn voorbereidingen aan het treffen voor een grote ….uh ..uh, een moeilijk woord, iets van deploratie.” Nu het autoraampje open stond konden we ook de vele mensen vrolijk een deuntje horen neuriën. “Minder, minder, minder” klonk het uit vele kelen. Ze leken er echt schik in te hebben. Op de wagons bracht men grote rode vlakken aan, met daarop groene sterren. “Verrek”, zei ik, “dat lijken wel Marokkaanse vlaggen.” “Dat klopt”, sprak de man, die ook mooie glimmende laarzen droeg. Geschrokken wilden we weer wegrijden toen er verderop commotie ontstond. Een man met een grote stapel rood met groene sterren van stof werd ruw omver geduwd. “Wat maak je me nou”, schreeuwde een grote lompe vent. “Nou” , sprak de man met de stoffen sterren, “het lijkt mij wel makkelijk ze allemaal een ster op hun kleding te laten dragen, dan zijn ze beter herkenbaar.” In de bierbus was iedereen met stomheid geslagen en toen we van de plek des onheils wegreden zagen we in de achteruitkijkspiegel dat de PVV'ers flink aan het bakkeleien waren onderling.
Aangekomen bij Waterwijk maakte de nog wat grieperige TD de opstelling bekend. Altijd een heikel punt, want het zijn net kleine jongetjes, die spelers van Olympia 3. Niemand droomt er als kind van doelverdediger te worden, of rechtsback, of verdedigende middenvelder. Zoals oud-Olympiaan Allie Ar (geen Marokkaan voorzover ik weet) ooit sprak: “Ik spits” Iedereen wil spits zijn. Nu hebben wij de volgende regel: als je helemaal niet meer kan, wil of mag rennen, kan je in de spits. Simpelweg omdat je daar het minste kwaad kan. Toch blijven er ook spelers die nog wél de 100 meter binnen de drie minuten afleggen zeuren om een plek in de voorhoede. Zucht. Toch ging uiteindelijk iedereen blij de wei in. Thuis hadden we nog met 7-1 van deze jonge jongens gewonnen, maar vandaag ging het wat minder soepel. Natuurlijk was het good old Peter die de score opende, daar hoeft hij geeneens spits voor te staan. In de tweede helft bepaalde Marcel uiteindelijk de score op 0-2 met een bekeken kopbal. Het moet gezegd, onze Katachtige keepte een puike pot. Zowaar coachte hij de eerste vijf minuten zijn ploeggenoten op alle mogelijke manieren. Dit leverde echter bij zoveel spelers de slappe lach op dat hij er maar snel mee stopte. Wat is het derde aan een prachtige serie bezig. Het gezegde “De trein dendert maar door” is in deze context misschien wat ongelukkig gekozen, maar feit is dat Olympia 3 al 6 wedstrijden op rij ongeslagen is.

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!