DRANK EN NUON NEKKEN OLYMPIA 3

2 december 2013 7:45


Laat ik beginnen met een tip. Als je 44 bent en je hebt nog nooit whisky gedronken moet je niet denken dat je je ongestraft vol kan laten lopen met de meest uiteenlopende whisky's, waarna je de boel afblust met enige tientallen biertjes. Ook een half kilootje shoarma tussendoor is niet echt aan te bevelen. Voeg daarbij een sterke schommeling van temperatuur en je kan ervan op aan dat je de volgende morgen niet helemaal okselfris je bed uit stuitert. Je hebt ook weer van zeer dichtbij kunnen zien dat het glazuur in de toiletpot nog van puike kwaliteit is.
Voor onze rechtsback Eric Thijssen hadden we een whiskyproeverij geregeld bij Michael Reijn (een aanrader voor iedereen die eens met whisky in aanraking wil komen!). Daarna gingen we nog even kaarten aan de Fuchsiaboulevard bij de heer G. Vermeulen thuis. Nu weet iedereen die Gerrit kent dat de beste man het niet erg snel koud heeft. Dat betekent dat de temperatuur in huize Vermeulen doorgaans rond het vriespunt schommelt. Hij bezit ook het enige huis in Hilversum met eeuwige sneeuw op het dak. Als hij de koelkast openzet stroomt er gewoon een aangename warmte de kamer in. Dirk, Ronald, Eric en ik wilden toch wel graag een potje kaarten zonder ijspegels aan onze ledematen en daarom gaven wij de thermostaatknop een slinger. En daar begon de ellende. Bij de NUON gingen alle alarmbellen rinkelen. Ineens was er extra vraag van gas aan een pand op de Fuchsiastraat waar normaal gesproken NOOIT de kachel brandt. Binnen mum van tijd werd de hele buurt met linten afgezet, want de NUON had de conclusie al getrokken: dit moest een gaslek zijn. Sirenes gilden, terwijl wij onverstoorbaar verder gingen met het nuttigen van bier en het leggen van een kaartje. De whisky had blijkbaar enige zintuigen van ons verdoofd. Uiteindelijk werd er aangebeld, waarna we het misverstand snel uit de wereld hadden geholpen. Gevolg van de afzetting was wel dat Chantal, Joyce en Angelique die we voor Eric hadden besteld ter verhoging van de feestvreugde nooit op de plek van bestemming zijn aangekomen. Heel vreemd. Wel hoorde ik toen ik naar huis fietste een man met een brede, gelukzalige glimlach tegen zijn hond zeggen die hij aan het uitlaten was: “Jeetje, wat een geschenk uit de hemel, drie meiden die zomaar aanbellen.”
Na deze ietwat ongelukkige voorbereiding verscheen niet iedereen in opperbeste conditie op het veld voor het degradatieduel tegen Hoogland. In een zeer sportieve wedstrijd verloren we verdiend met 3-1. Het enige doelpunt werd gescoord door Jan en onze blauwe donder had zelfs een uitgelezen mogelijkheid op de 2-2. Het leek echter wel of hij zijn voeten in twee whiskyvaten had gehuld, want zijn afronding bij deze kans was werkelijk abominabel.
Voorlopig is ondergetekende lid van de blauwe knoop voor een week of wat (of iets korter) Zelfs bossen met eikenbomen sla ik even over, want zoals we van de echte kenner Michael inmiddels weten: daar maken ze prachtige whiskyvaten van!

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!